Mobirise Web Page Builder

Muzikale levensloop van Huub van Geffen. 


Bijna iedere muzikant uit de regio heeft wel eens zijn/haar instrument bij "Huubke" laten repareren, maar niet iedereen zal weten dat hij als 11-jarige jongen, als kind eigenlijk, door zijn vader min of meer werd gedwongen klarinet te gaan spelen. Vader speelde in een harmonie en kleine Huub moest ook. Het werd meteen een domper, want hij kreeg een es-klarinet toegewezen. Dat vond ie maar niks, wat moest hij met zo'n "speelgoedding"? Leeftijdgenoten kregen een trompet of trombone, dat was toch veel stoerder! Maar al spoedig begon hij met een paar van die vriendjes een bandje te vormen. Niet gehinderd door enige kennis van zaken probeerden ze na te spelen wat ze op de radio hoorden. Huub wilde natuurlijk op de sax, maar van de harmonie kreeg hij die niet en niemand had in die tijd nog een eigen instrument. Wel hadden Huubs ouders al eerder een accordeon voor hem gekocht bij Van Leest voor zo'n 350 gulden, op afbetaling uiteraard, maar na zo'n 10, 12 lessen werd wel duidelijk dat dat niks voor hem was, dus die accordeon lag daar maar ongebruikt te wezen.

 Op een dag vernam Huub dat ergens een altsax te koop was, voor 165 gulden, dus dat was zijn kans. Hij smokkelde de accordeon het huis uit en bood die aan als betaling voor de sax. De verkoper, een kapper die een beetje in muziekinstrumenten handelde, hoewel zelf geen muzikant, ging daar op in , maar had voor de accordeon maar 100 gulden over, dus moest er nog 65 gulden bij. Huub werkte toen al bij een glas-in-loodfirma (ja, meteen na de lagere school aan het werk) en vroeg zijn baas dat bedrag te leen. Hij moest dat terugbetalen door wekelijks 1 gulden van zijn loon te laten inhouden. Toen hij die week met een gulden minder thuis kwam - hij verdiende zo'n 9 gulden in de week - kwam het natuurlijk uit en moest hij opbiechten wat hij gedaan had. Dat veroorzaakte nogal wat consternatie, zacht gezegd, maar Huub had zijn zin, hij had een saxofoon. Niet dat hij nou wist wat hij er mee moest, want als op de piano een C werd gespeeld, klonk zijn C daar helemaal niet bij. Nu had destijds Tiny van de Molengraft een B&O-winkel op de Aalsterweg en dat was een gerenommeerd saxofonist. Dus Huub vroeg hem om raad en die heeft hem toen uitgelegd hoe het zat. Toonaarden en kwintencirkels enzo.


 Vanaf dat moment begon hij in allerlei orkesten te spelen, altijd dansmuziek, hoewel hij eigenlijk jazz ambieerde, maar dat kwam er niet van. Tenslotte speelde hij lang bij de Jaques Bierens Band, een orkest dat later vooral op dure bedrijfsfeesten speelde en dan gerenommeerde artiesten begeleidde, zoals Imca Marina, Rob de Nijs, André Hazes en zelfs heeft hij Gerard Joling nog meegemaakt, die toen net begon. Tot zo'n 20 jaar geleden heeft dat geduurd. Intussen was hij bij het glas-in-lood al lang uitgewerkt. Sinds hij "aan de sax" was, wilde hij ook aan saxofoons werken, dus solliciteerde hij bij Schenkelaars. Maar daar was geen plaats, dus tijdelijk ging hij bij DAF werken om wat ervaring op te doen in metaalbewerking. Hij kwam daar op de mechanische afdeling terecht waar onderdelen werden gemaakt voor Daffodils en DAF's 33. Hij was toen al veel aan het muziek maken, dus het kwam nogal eens voor dat hij een smoes moest bedenken als hij 's avonds een optreden had en bij DAF in de nachtploeg zat. Zoals hij zelf zegt: Ik ben op de begrafenis geweest van mensen, die misschien nu nog leven.

Zijn DAF-tijd duurde 5 jaar, toen kon hij eindelijk bij Schenkelaars terecht. Daar werden alle instrumenten geheel vanuit het ruwe materiaal gemaakt. Hij werd geplaatst als revolverdraaier en dat was soms zwaar werk. Hij herinnert zich dat bijvoorbeeld basmondstukken uit een zware klont messing werden gedraaid en daar was toch nogal wat kracht voor nodig. Eigenlijk was hij bij Schenkelaars gaan werken om saxofoons te bouwen, maar op die afdeling was geen plaats. Tot de heer Schenkelaars, die zelf de nieuwe saxofoons testte, eens afwezig was en een collega op het idee kwam Huub te laten testen. Hij was immers muzikant, wat in het bedrijf kennelijk niet algemeen bekend was. De Duitse bedrijfsvoerder hoorde wat Huub deed en vanaf dat moment was hij de officiële saxofoontester en kwam ook al spoedig op de afdeling terecht waar saxofoons werden gebouwd. Net te laat eigenlijk, want de bouw van saxofoons werd als onrendabel gestopt. Hij heeft nog 20 saxofoons gebouwd en toen was het afgelopen. Hij werd toen reparateur van kleppeninstrumenten en is dat zo'n 10 jaar geweest. Hij speelde toen nog in de Jaques Bierens Band en kreeg bij Schenkelaars toestemming om min of meer zijn eigen tijd in te delen, zodat hij later kon beginnen als hij een optreden had gehad.


 Zijn leven werd steeds drukker. De Band kreeg steeds meer werk en ook was hij intussen begonnen thuis wat reparatiewerk te doen. 20 jaar geleden is hij officieel een eigen bedrijf begonnen en al spoedig kreeg hij het daar zo druk mee, dat hij ook geen tijd meer had om muziek te maken. Een jaar of vijf maakte hij helemaal geen muziek, maar volgens zijn vrouw werd hij daar op den duur chagrijnig van. Zij vond dat hij maar weer eens moest gaan spelen. OK, zei hij, maar dan niet meer die flauwe dansmuziek, maar oude stijl jazz, zijn oude liefde. Toen hij dat zo aan deze en gene muzikant die met zijn instrument bij hem kwam, vertelde, wist één van hen, dat de Parklane Pipers een klarinettist zochten.

Daar heeft hij 1½ à 2 jaar bij gespeeld en toen kwam hij bij wat de voorloper van de Twilight Stompers moet zijn geweest. Dat duurde ongeveer 3 jaar. Onlangs heeft hij wel door grote drukte en wat medische problemen, die gelukkig geheel zijn opgelost, een tijdje gas terug moeten nemen, maar nu is hij weer volop aan het spelen en ook zijn werk geeft hem nog steeds veel voldoening. 


Huub denkt er nog geen moment aan met spelen of werken te stoppen, zodat we nog vaak van zijn spel zullen kunnen genieten en nog steeds bij hem terecht kunnen als ons instrument reparatie behoeft. 


ADRES
Sallandlaan 25
5628 Eindhoven

CONTACT
Email: info@huubvangeffen.nl
Telefoon: 040 2414281
Mobiel: 0653751409